<< หมายถึง ผมโพสในนี้ เพราะมันอาจเป็นเรื่องที่บางคนรับไม่ได้ เป็นเรื่องทางธุรกิจ เป็นเรื่องที่โลกสวยไม่ควรดู >>
 
 
Hardcore Version
 
 
ผมได้ไปโรงงานแปรรูปหมูมาครับ ถือว่าเป็นครั้งแรกในชีวิตเลยที่ได้ไปโรงงานแบบนี้
 
เนื่องจากผมได้ช่วยงานให้กับบริษัทแห่งหนึ่ง ก็เลยได้มีโอกาสได้มาดูไลน์การผลิต เพื่อความรู้ที่เพิ่มขึ้น
 
 
ทั้งนี้ เค้าให้ผมดูตั้งแต่นำหมูเป็นเข้า จนถึงส่งคลังสินค้าเลย
 
 
ก็ได้ัรับประสบการณ์หลายๆ อย่าง ที่น่าสนใจ *-*
 
 
(คงเขียนเป็นบูเลทๆ ไปนะ)
 
-------------------------------------------------------------------------------
 
INTRO
 
- เวลาเช้าๆ ผมได้เข้าไปในโรงงานแปรรูปหมูที่นึง (เซนเซอร์ชื่อ)
- เมื่อเข้าไปตัวออฟฟิซ ตามกำหนดการ จะต้องมีการแนะนำโรงงาน ฉายสไลด์ บลาๆ
- แต่สรุปคือ คนที่จะแนะนำ ไม่ว่าง เค้าเลยให้ จนท อีกคนนึง พาเดินโรงงานทันที .....
- ซึ่ง จนท บอกว่า ผมจะได้ดูทุกส่วนเลย ตั้งแต่ต้นกระบวนการ จนจบกระบวนการ
- ในขณะที่กำลังเดินไปส่วนโรงงาน ก็ได้ยินเสียงราวกับช้างร้อง... ....... ซึ่งจริงๆ มันคือเสียงหมู..... ที่ให้ความรู้สึกว่า มันกำลังกรีดร้องสุดชีวิต
- ซึ่งเสียงดังกล่าวจะมาเป็นระยะ ระยะนึงก็จะเป็นเสียงจากหมูน่าจะ 2-3 ตัว
- แน่นอน  ... เสียงดังลั่นโรงงานจนถึงข้างนอกเลย  จนท ในนั้นคงชินแล้วมั้ง
 
-------------------------------------------------------------------------------
 
Prepare
 
- เมื่อเข้ามา ก็ได้รับทั้งผ้าปิดปาก ทั้งหมวกคลุมหัว (คล้ายหมวกอาบน้ำ แต่จะเป็นตาข่ายถี่ๆ) หมวก และเสื้อ
- การใส่ชุดคือ ใส่ผ้าปืดปากก่อน แล้วใส่หมวกคลุมหัว ให้คลุมทั้งหัว (เก็บหูด้วย) ใส่หมวก และใส่เสื้อ ซึ่งก็ไว้กันผมลงอาหารมั้ง
- แล้วก็ต้องใส่รองเท้าบูทด้วย
- เข้าไปก็ต้องล้างมือ ใส่ถุงมือ เอาเท้าแช่น้ำฆ่าเชื้อ แล้วถึงเข้าสู่ไลน์แรก
 
 
-------------------------------------------------------------------------------
 
โรงเชือด
 
 
ส่วนนี้ ยอมรับว่าเป็นส่วนที่พนักงานแทบทุกคนมีความเสียสละอย่างยิ่ง และความอดทนน่าจะสูงด้วย เพราะในนี้ คือโซนที่พวกโลกสวยไม่ควรเข้าไปดูเลย  มีทุกอารมณ์ ทั้ง ภาพ กลิ่น เสียง (ขาดแต่รส)
 
และโซนดังกล่าวดูจะทำงานหนักและโหด ที่สำคัญ ต้องใจเย็น (เลือดเย็น) ไม่น้อย ...
 
 
 
- เมื่อเข้าไปในโรงเชือด สภาพความเย็นจะไม่เย็นนัก กำลังดี
- แต่เข้าไปไม่กี่ก้าว ก็เกือบชนกับซากหมูที่ห้อย .....
 
* ซากหมู หมายถึงหมูที่ตายแล้ว และอยู่ในกระบวนการผลิต ไม่ได้หมายถึงของเน่าของเสียนะ
 
- พบว่ามันเป็นสายพาน ซึ่งห้อยซากหมู วิ่งตามรางเรื่อยๆ แต่ละตะขอ จะห้อยซากหมูสองซีก (ซีกนึงก็ครึ่งตัวของหมูแหละ) ดังนั้นก้อนซากหมูที่อยู่ไลน์สายพาน จึงใหญ่เบิ้มมาก
- ดังนั้นจะเดินฝ่าไป ก็ขอให้คิดว่ากำลังเล่นเกมกบข้ามถนนเอาหละกัน ...
- ภายในโรงเชือดจะเป็นแบบสายพานเสียส่วนใหญ่ ดังนั้นคุณจะเห็นซากหมู ตะขอ ถาด เคลื่อนไปมา ถ้าไม่ระวังดีๆ อาจน็อกได้ (......... ถ้าน็อกเพราะไปชนซากหมูนี่ สงสัยได้คุยชั่วลูกชั่วหลานแหง)
- ระหว่างนั้น จนท ก็พาไปตั้งแต่การผลิตต้นทางเลย ... ซึ่งจากห้องที่ว่า ผมต้องผ่านห้องเครื่องใน  ห้องจัดการซาก
- และที่สำคัญ ผ่านตรงแถวๆ เชือดด้วย ..................... ตรงนี้ผมไม่หันไปมองนะ เพราะคิดว่ายังไงคงต้องเห็น ขอตัวทำใจก่อนนะ
- อ้อ ยิ่งเข้าไปในต้นไลน์มากเท่าไร เสียงหมูก็จะดังมากขึ้น .....
- ดังไม่พอ ถี่อีกต่างหาก ....
 
 
-------------------------------------------------------------------------------
 
โรงหมูเป็น
 
- โซนนี้ เราจะได้เห็นหมูมีชีวิตทั้งหมด..  อย่ามองตามันหละ เดี๋ยวสงสาร
- พร้อมกลิ่นขี้หมูที่แรงโคตร ที่แทบจะเป็นกลิ่นปกติของส่วนนี้ไปแล้ว
 
* หมูที่มาขาย เป็นหมูเลี้ยงจากฟาร์ม ซึ่งจะมีขนนิดๆ หนังด้านๆ สีอาจด้างๆ ด่างๆ
* ไม่ใช่หมูสีขาวนวลแบบในหนัง หรือในการ์ตูนนะ อันนั้นมันน่ารักเกิน ...
* และไม่ได้ตัวเล็กแบบลูกหมูน่ารัก แบบหมูเทวดาด้วย โ.... รงงานเชือดหมู เชือดแต่หมูผู้ใหญ่ โอเค้?
 
- ไปดูตรงโซนโหลดหมูเป็นเข้าเล้าก่อน
- เมื่อรถเข้ามา ก็จะจอดพักให้หมูหายเหนื่อยและตื่นเต้น มีพัดลม มีไอน้ำฉีดพร้อม .. หมูมีความสุขดีนะ
- เมื่อถึงคิวโหลด ก็จะจอดเทียบท่าแล้วส่งหมูลงไปตามทางเดิน ... นี่คือแหล่งกำเินิดเสียงหมูแหล่งแรก คาดว่าเสียงคงเกิดจากหมูมันเบียดกันแหละ ...
- หรือมันรู้ตัวแ้ล้วหนีตายก็ไม่รู้
- หมูจะเดินตามทางเรื่อยๆ จังหวะนั้นผมก็ต้องไปเข้าทางเข้าอีกทาง เป็นโซนพักหมู
 
- ในนั้นมีพนักงานน่าจะ 5-6 คน แต่คนที่ต้องต้อนหมูไปตามทาง มีแค่คนเดียว
- ต้องเข้าใจก่อนว่า หมูมันไม่ได้ฝึกสวนสนามมา มันก็จะทำตัวตามใจ หยุดนิ่ง หรือแม้แต่อยากหนีกลับบ้านก็มี
- ดังนั้น คนต้อนต้องต้อนหมู (ซึ่งมาทีราว 10-20 ตัว แต่ละตัวก็หนักร่วมร้อย) ไปอยู่ในคอกพักให้ได้ ...
- คนต้อนหมูคงอยากจะใช้วิธีตะโกนบอกให้หมูไปเข้าคอกโดยดี ... แต่โลกความจริงคงเป็นไปไม่ได้
- ดังนั้นคนพวกนี้ต้องออกแรงพอควรครับ ทั้งดัน ทั้งตบตูดหมูพอหมั่นเขี้ยวเล็กๆ (มั้ง) ให้มันเดินตามทางที่กำหนด จนถึงคอก
- บางทีต้องรีบไปดักข้างหน้า (ไม่ให้มันเดินเลยไปคอกอื่น) แต่ไม่มีทางเดิน (เพราะนึกภาพหมูร้อยโลเดินในทางเดินกว้างประมาณ 1 วา ประมาณ 20 ตัวสิครับ) คนต้อนหมูจึงจำเป็นต้องรับบทจาพนม ขึ้นไปเดินเหยียบหมูจนถึงข้างหน้าเลย
- แน่นอนว่า ตรงนี้เสียงหมูดังราวโอเปร่าเลยทีเดียว
- อ้อ เผื่อคนยังมองโลกสวย ... จะบอกว่า เค้าอุ้มหมูไปใส่คอกไม่ได้นะครับ หมูร้อยโล แรงเยอะ ดิ้นอีก แบกยังไงก็ไม่รอดแน่
 
 
- ระหว่างผมกำลังเดินไปถึงตรงโอเปร่าหมู ผมเห็นหมูตัวนึง นอนนอกคอก ...
- แต่มันนอนนิ่งจนไม่คิดว่ามันนอน   มันตายแล้วต่างหาก ...
- เท่าที่ถาม คือหมูนี้ตายระหว่างการขนส่งครับ และโรงงานไม่รับหมูที่ตาย (เพราะอาจเสี่ยงว่าตายเพราะโรคหรือเปล่า)
- .............. ประเด็นคือ ทำไมไม่เอาซากกลับไปด้วยหละครับ คนส่งหมู = =
- นอกจากนี้ ก็เห็นหมูประหลาดๆ เช่น หมูมีใส้ทะลักออกรูตูด ... (ใส้หรือตับก็ไม่แน่ใจ เพราะสีมันดำๆ กลมๆ และไม่น่าใช่ขี้หมูแน่)  จุดนี้ต้องแยกคอกไปคอกพิเศษ เพื่อตรวจต่อไป
- เมื่อหมูเข้าคอกครบแล้ว เสียงหมูโอเปร่าก็เงียบลงไป ...... และเสียงจะกลับมา เมื่อมีหมูโหลดอีกรอบ
 
 
-------------------------------------------------------------------------------
 
ห้องพักหมู
 
- ห้องนี้จะแบ่งเป็นคอกๆ คอกนึงก็มีหมูจำนวนหนึ่ง
- ตรงนี้เห็นว่าจะให้หมูอยู่ประมาณสองชั่วโมงเลยทีเดียว เพื่อพักผ่อน
- และอุณหภูมิในนั้นก็ดี มีน้ำพรมสม่ำเสมอ
- ซึ่งหมูก็จะเย็นสบาย คลายเครียด และหลับไปกันหมด .....
 
* หมูนอนหลับสบาย เป็นภาพที่ค่อนข้างน่ารัก และเป็นภาพที่โลกสวยมากครับ
* แต่เมื่อใดก็ตามที่หมูหลับกันหมด ต่อไปสักพัก หมูพวกนี้ก็ต้องตื่นพบกับความโหดร้ายแล้วครับ
* โลกสวยรับไม่ได้แหง
 
--------------------------------------------------------------------------
 
ส่วนเชือดหมู
 
 
- ห้องนี้โลกสวยอย่าเข้าไปเลย
- จุดนี้จำนวนหมูร้องโอเปร่าจะน้อย แต่เสียงที่ออกมานั้น แรงที่สุดแล้ว
 
- ก่อนอื่น คนต้อนหมูก็จะพาหมูที่หลับฝันดีมาแล้ว ต้อนไปยังทางเดินแถวเรียง 1
- คนต้อนหมูโซนนี้ ทำงานหนักกว่ามาก คือต้องบังคับหมูให้เดินเข้าแถวเรียง 1 ไปยังทางที่กำหนด
- ทางข้างหน้าโซนนี้ เป็นเครื่องจักรโลหะน่าสงสัยอย่างหนึ่ง
 
- อันเนื่องจากการเดินแถวเรียง 1 เมื่อหมูตัวข้างหน้าขัดขืน (คือมันไม่ยอมเดินหน้า) จะทำให้ตัวที่อยุ่ข้างหลัง ถูกเบียดเสียดอย่างหนัก
- เบียดไม่พอ หมูแทบจะซ้อนกัน จนกระเด็นจากขอบทางเดินแล้ว
- และที่สำคัญที่สุด หมูอาจมีจิตสัมผัสว่า มันกำลังเข้าสู่ความตายแล้ว ก็จะพยายามเดินถอยหลัง หรือกลับตัวออกไป
- คนต้อนหมูก็ต้องจำเป็นใช้แรงในการให้หมูไปยังทางเดินต่อไป หมูก็พยายามเดินหนีออกไป หมูตัวตามท้ายก็พยายามเดินหน้า ดังนั้นโซนนี้จะได้ยินเสียงหมูกรีดร้องดังมาก ด้วยความซ้อน ความหนีตาย และอื่นๆ
- ต้องยอมรับคนต้อนหมูโซนนี้เลย ว่าต้องใจแข็ง และต้องแข็งแรงมาก ในการพยายามจับหมูเดินในไลน์ที่กำหนด ....
- ตอนผมกำลังเดินไปโซนต่อไป เห็นหมูเกือบกระโดดตะกายออกมาบนขอบรั้วด้วยแหละ ...
 
- โซนต่อมา คือโซนช็อตไฟฟ้า เพราะตามหลัก animal welfare ต้องทำให้หมูสลบก่อน ถึงปลิดชีวิตได้ เนื่องจากต้องปลิดชีวิตแบบไม่ให้หมูทรมานครับ
 
- เครื่องโลหะน่าสงสัยที่ว่านั่นแหละ คือเครื่องช็อตไฟฟ้า
- หมูจะเดินเข้าไประหว่างเครื่องชอตไฟฟ้า (มุมที่ผมเห็น ผมเห็นแค่ส่วนขาของหมูที่เข้าาเครื่องแล้วเท่านั้น เพราะส่วนอื่น เครื่องบัง)
- พอหมูเข้าไป ก็ได้ยินเสียงที่รู้เลยว่าเป็นเสียงช็อตไฟฟ้าแน่นอน
- ภาพที่เห็นคือ หมูที่แข็งราวก้อนหิน กลิ้งลงบนไลน์ที่อยู่ด้านล่าง (กลิ้งราวลูกโบลิ่งเลย) ซึ่งตรงนี้หมูก็ ..........หมดสติ / สลบไป
 
- ต่อมาก็เป็นหน้าที่ของพนักงานปลิดชีวิต (เรียกว่าเพชรฆาตก็ได้) ซึ่งการปลิดชีวิตมัน คือการเอามีดเสียบคอ และผ่าออกมาเป็นทางยาว
- นึกไม่ออก ก็คือฆ่าปาดคอนั่นแหละ
- เมื่อปาดคอแล้ว เลือดก็พุ่งกระจุยกระจาย ราวฉากฆาตกรรมก็ไม่ปาน
- ซึ่งเลือดที่ออกมา ก็จะไล่มาตามท่อ และใส่กระบะ เพื่อเอาไปทำเลือดหมูต่อไป-
- เมื่อปาดคอทีนึง เพชรฆาตจะล้างมีดด้วยน้ำร้อน และปาดตัวต่อไป
 
 
- ระหว่าง จนท กำลังอธิบายกลไกระบบนี้ เค้าก็ถามผมว่า จะดูตอนปาดคอไหม (เพราะจังหวะช่วงปาดคอ มันมองไม่ชัด เพราะเครื่องช็อตบัง)
- ไหนๆ ก็มาแล้ว ก็เลยตอบตกลงไป ... ประมาณว่า ดูแค่ปาดตัวเดียวก็พอแล้ว
 
- เมื่อหมูกลิ้งมายังเพชรฆาต ก็จัดการปาดคอ ป้าป เลือดพุ่ง
 
 
 
 
- ....................................แล้วหมูก็ดิ้นทุรนทุรายไปมา...
 
 
- .................อ้าว เฮ้ย
 
 
 
 
 
 
- จังหวะนั้น ก็รีบถามเค้า (สายตาห่างจากจุดเกิดเหตุให้ไวที่สุด) ว่าเกิดอะไรขึ้น
- เค้าบอกว่า หมูบางตัว มันอาจฟื้นไว บางตัวอาจยังไม่สลบดี ก็จะเกิดเหตุการณ์นี้
- เลยถามว่า แล้วทำยังไงต่อ
- เค้าบอกว่า เพชรฆาตก็ต้องเตือนคนช็อตว่า ช็อตให้มันดีๆ ... จบ
 
 
 
.
.
(เลือดเย็นโคตรอะ)
 
* เรื่องการช็อตแล้วหมูยังไม่ตาย หรือสลบแล้วแต่ฟื้นไว เป็นเรื่องปกติ และเป็นเรื่องที่ตรวจสอบยากด้วย ว่ามันสลบจริงหรือไม่จริง
* ทั้งนี้ หมูดิ้นทุรนทุรายจริง แต่สุดท้ายมันก็ตายอยู่ดี 
* คนเห็นภาพนี้ อาจเริ่มสงสารหมู ไม่อยากกินหมูก็ได้นะ *-*
* ถ้าเป็นโรงเชือดไก่ ซึ่งก็ใช้กลไกเดียวกัน หากมันยังไม่ตาย เค้าหักคอเลยนะ เพื่อไม่ให้ทรมานมากกว่านี้
* หมูคงหักคอมันไม่ไหวมั้ง เลยต้องปล่อยให้ตายเอง
* แด่โลกสวย การทำให้ตายวิธีอื่น เสี่ยงต่อสารเคมี เช่นฉีดยาสลบ เพราะหมู ก็ให้คนกินแหละ
* หากพวกโลกสวยจะคิดวิธีฆ่าหมูแบบโลกสวย ... ผมว่าอย่ากินหมูเลยดีกว่า ดีสุด
 
- ถัดจากนี้ ก็จะเกี่ยวขาหมู ให้ห้อยไว้ เพื่อให้เลือดออกให้หมดตัว
 
* ค่อนข้างการันตีว่า จังหวะเกี่ยวขา หมูคงตายหมดแล้ว
* เพราะมันคงสยองมาก หากเห็นหมูที่กำลังห้อยอยู่ ดิ้นๆ ....
 
* ขั้นตอนนี้ ผมยอมรับคนปาดคอจริงๆนะ ว่าต้องใจแข็ง อดทน และใจเย็นด้วย .... เพราะวันนึงเฉือนรวม 1500 ตัว มีคนเฉือน 4 คนต่อวัน ดังนั้นคนนึงก็ได้ปลิดชีพหมูร่วม 300 ตัวต่อวัน .... และต้องเจอหมูที่ดิ้นพรวดแบบนี้แน่ๆ
 
* โรงงานจะมีทำบุญทุกเดือน
 
* และโรงงานหยุดวันพระ
 
 
ถือว่าเป็นการจบขั้นตอนทรมานสายตาและทรมานหูแล้ว
 
 
 
 
--------------------------------------------------------------------------
 
ส่วนแยกส่วน
 
- ผมจะบอกคร่าวๆหละกัน เพราะจำไม่หมด
- หมูที่ห้อย ก็จะลงไปจุ่มน้ำร้อนเล่น ..............
 
- แน่นอน คงไม่มีใครอยากกินหมูทั้งตัวลวกแน่ ที่เค้าลวกเพราะจะทำให้รูขุมขนเปิดกว้าง จะได้ถอนง่าย
 
* คนที่กำจัดขนนี่ เค้าต้องมีเปิดรูขุมขนกว้างโดยใช้น้ำร้อนไหม (งงเอง)
 
- เมื่อขึ้นมา ก็เข้าเครื่องถอนขน
- หลังจากถอนขน ก็จะได้หมูสีขาวนวลสวยงาม (หากมันมีชีวิตก็จะดูน่าเลี้ยงดี)
 
- จากนั้นก็ตัดเอ็นร้อยหวายขาหลัง แล้วเกี่ยวกับตะขอ (ตะขอเป็นแบบสองทาง เสียบทางละ 1 ขา)
- แล้วก็จะผ่านเครื่องเ่ป่าแห้ง
 
- และผ่านเครื่องเผาไฟ ... ที่ไม่ได้เผาเพื่อทำหมูย่าง แต่เผาเอาขนที่เหลือออก
 
- แล้วสักพักก็จะเข้าสู่ห้องตัดแบ่งส่วน ซึ่งตรงนี้จะมีแอร์ให้ความเ็ย็นในห้องแล้ว
 
- ที่ทำก่อนคือ เอามีดเสียบรูตูด แล้วผ่าลงมา เพื่อให้คนอื่น ได้ผ่าลงง่ายๆ
 
- ต่อจากนั้นก็จะตัดหางหมู
 
- ถ้าเป็นตัวผู้ จะตัดจู๋หมูด้วย .......... มีคนซื้อไปกินจริงๆนะ ส่วนจู๋หมูเนี่ย
 
- ต่อมาก็จะมีคนผ่าลำตัวยาว เพื่อเอาเครื่องในออก มา ซึ่งได้สองส่วนคือ
 
* เครื่องในแดง คือเครื่องในที่มีเลือดเป็นส่วนประกอบเป็นหลัก สีจะเข้มๆ เช่น หัวใจ ปอด ตับ ม้าม
* เครื่องในขาว คือเครื่องในส่วนใส้เป็นหลัก เช่น ใ้ส้อ่อน ใส้ใหญ่ ใส้ตัน ใส้ขม
 
* เครื่องในแดง เวลาเอาออก จะออกมาเป็นพวง ติดมากันหมด .......... เห็นแล้วก็นึกถึงกระสือเลย
 
*เครื่องในแดงจะแขวนไว้ในสายพาน
* เครื่องในขาวจะใส่ถาดในสายพาน
 
- และเค้าจะตัดหัวหมูออก และวางบนสายพาน
 
- ตัดเอาไตออก
 
- เสร็จแล้วก็ผ่าหมูเป็นสองซีก และเอามันเปลวออก
 
- ตรวจ QC / ปัญหาต่างๆ ก่อนเข้าสู่ส่วนตัดแต่ง
 
* สภาพในห้องนั้น คิดภาพดู นอกจากซากหมูที่ห้อยบินว่อนทั่วห้อง ยังมีเครื่องในแดงเป็นชุดห้อยบินว่อน .... ถ้ามากลางคืน อาจนึกถึงฝูงกระสือก็ได้
 
- ที่ผมเห็น จะมีหมูที่เกิดอุบัติเหตุ คือหมูจมน้ำ ....
- ไอ้จังหวะหมูลวกนั่นแหละ แล้วมันหลุดลง
- สภาพคือ หนังเปื่อยๆ
- ตรงนี้ต้องมาตรวจสอบว่าใช้ได้ไหม ถ้าไม่ได้ก็ต้องขายอีกตลาดเลย
 
- ส่วนพวกเครื่องในก็แยกไปตามห้อง
 
--------------------------------------------------------------------------
 
ส่วนเครื่องในแดง
 
 
- ห้องนี้ภาพบาดตาบาดใจดี เพราะมีแต่เครื่องในเต็มห้อง
- เริ่มจากพวงเครื่องใน จนตัดให้ได้เครื่องในแต่ละชนิด
- ได้เห็นตับแบบสดๆ มันเหมือนถุงใส่เลือดจริงๆ นะ
- หัวใจก็กลมดิ๊กเลย
 
- ในห้องนี้จะมีตัดแต่งหัวด้วย
- หัวนั้น จะทำเป็นหูหมู หน้ากาก กะโหลก แล้วแต่ออร์เดอร์
 
- ผมก็เดินไปดูที่เค้าแล่หัวหมูแต่ละส่วนกัน .....
 
- ระหว่างดูกองหัวหมูที่รอแล่ ........ พบว่าหัวทุกหัว ส่วนเนื้อมันยังเต้นอยู่ ....
 
- เต้นราวกับชีพจรเลยนะ ดุบๆ ตุบๆ เลย
 
- จากการถามเ้ค้า เค้าบอกว่ากล้ามเนื้อมันยังมีปฏิกริยาอยู่ เลยยังเต้นอยู่
 
 
 
- แต่เห็นแล้วมันสยองนะเหวย .................
 
 
- โซนนี้ก็ถือว่าไม่สวยงามทางตาเท่าไร
 
 
--------------------------------------------------------------------------
 
ส่วนเครื่องในขาว
 
- เป็นโซนที่ดูสบายตากว่าโซนที่แล้ว เพราะเครื่องในสีจะขาวๆ ไม่มีสีเลือด ก็เลยดูรู้สึกไม่รุนแรงเท่า
- แต่......... โซนนี้เป็นโซนที่กลิ่นแรงโคตรที่สุดแล้ว
- เพราะอย่างลืมว่า ใส้ขาว มันรวมลำใส้ใหญ่ .... ก็คือที่ลำเลียงขี้หมู ก่อนออกรูตูดแหละ
- ดังนั้นขั้นตอนนี้สำคัญเลย คือการทำความสะอาดใส้ให้สะอาดที่สุด
 
- ใส้อ่อน ไม่เท่าไร
 
- แต่ใส้ใหญ่นี่สิ ล้างกันแบบทะลวงสุดๆ
 
- แน่นอนว่า .... เป็นฝ่ายที่ต้องเผชิญขี้ตกค้างจากในใส้ใหญ่ตลอดเวลา (หมูวันละพันห้าร้อยตัว คงเจอขี้ 1500 ก้อนต่อวัน)
 
* คนทำงานโซนนี้ ผมว่าเค้าต้องทนกลิ่นได้ระดับนึงเลย หรือเค้าชินก็ไม่รู้ ...
* แล้วเค้าจะดมกลิ่นดอกไม้แล้วหอมอยู่ไหมเนี่ย ......
 
- ในส่วนนี้ยังมีใส้ตันด้วย
 
* ใส้ตันไม่ใช่ใส้นะ มันคือมดลูกหมู ซึ่งได้จากหมูตัวเมียเท่านั้น
 
- โซนนี้สรุปคือ กลิ่นเท่านั้นที่ต้องฝึกทน
 
--------------------------------------------------------------------------
 
ส่วนเลือด
 
- เลือดที่ปาดคอตะกี้ ก็มาที่ห้องนี้
- ก็จะทำเลือดต่างๆ ทั้งเลือดสด เลือดก้อน
- เลือดที่เสียจะกลายเป็นลิ่มเลือด เอาไปเป็นอาหารปลาซะ
- ห้องนี้พื้นเต็มไปด้วยเลือดหมู ..
- หน้าตาลิ่มเลือดนี่ เห็นแล้วสยองมาก
 
 
----------------------------------------------------------
 
หลังจากนั้นก็เป็นการตกแต่ง ซึ่งภาพน่าดูกว่าโซนนี้เยอะ (มาก)
 
 
เลยจบก่อนหละกัน
 
 
 
จากการดูงาน ได้ประเด็นดังนี้
 
- หมู เป็นอาหารที่คนกิน ดังนั้นหากอยากกินอย่างสบายใจ อย่ามาดูตอนฆ่าหมูเลย
- การฆ่าสัตว์ในโรงฆ่าสัตว์เพื่อทำเป็นอาหารคน มันไม่น่าดูทั้งนั้นแหละ
- แต่ถ้าอยากรู้สัจธรรมชีวิต มาดูก็ให้ความรู้สึกถึงสัจธรรมชีวิตดี
- animal welfare คือการทำให้การฆ่าทารุนลดลง เมื่อก่อนแต่ละโรงงานในประเทศไม่มีแบบนี้ นั่นหมายถึง เค้าไม่ทำให้สลบก่อนเชือด
- ถามว่าผมกินหมูลงหรอ ...หลังจากดู ...... ก็จะบอกว่า รู้สึกสงสารนะ แต่ก็คงแค่คิดลึกๆ ไม่ซีเรียส
- และหลังจากดูครบทุกไลน์ หากมองในมุมคนกิน (แบบผม) ผมก็เชื่อมั่นนะว่าโรงงานนี้ผลิตหมูสะอาดจริงๆ
 
 
ดังนั้นหากมีการมาดูโรงงานที่ต้องมีการฆ่าสัตว์ ขอให้ดูเพื่อความรู้เป็นหลักนะ